Związki zawodowe
Związki zawodowe to masowe organizacje społeczne zrzeszające na zasadzie dobrowolności ludzi według zawodów lub gałęzi produkcji, powoływane do obrony ich wspólnych interesów społecznych i ekonomicznych. Na przynależność do związków zawodowych wpływa wyodrębniony na podstawie typu własności środków produkcji - sektor, w którym zatrudniony jest pracownik. Bardziej sprzyja jej sektor państwowy, mniej - sprywatyzowany, najmniej - prywatny. W tym pierwszym odsetek pracujących zatrudnionych w przedsiębiorstwach mających związki jest najwyższy (81%), w ostatnim - najniższy (11%). Towarzyszy temu obniżanie się odsetka związkowców wśród pracowników sprywatyzowanych sektorów - wśród pracujących w przedsiębiorstwach państwowych jest 33% związkowców, natomiast wśród pracujących w spółkach prywatnych tylko 6%.
Trudno dziś wyobrazić sobie duże przedsiębiorstwo przemysłowe zatrudniające setki specjalistów z przeróżnych dziedzin bez prężnie funkcjonujących przedstawicieli interesów pracowniczych, tak jak trudno wyobrazić sobie sytuację, w której pozbawieni pomocy z ich strony próbowalibyśmy, na przykład, negocjacji na własną rękę. Świadomość istnienia legalnie zarejestrowanych podmiotów zajmujących się na co dzień poprawą sytuacji socjalnej i finansowej jest niezwykle korzystna dla pracownika.
Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "Solidarność" Elektrowni Opole
"Solidarność" powstała 31 sierpnia 1980 roku na fali niezadowolenia społecznego z pogarszającej się sytuacji ekonomicznej społeczeństwa oraz ze sposobu sprawowania władzy przez rządy komunistyczne. Próby definicji tego zjawiska pokazują, że wymyka się ona wszelkim tradycyjnym klasyfikacjom. Była bowiem jednocześnie: rewolucją, wielkim ruchem społecznym, powstaniem narodowym, a zarazem - po prostu - związkiem zawodowym. Chyba jednak jedynym w historii świata, który w kulminacyjnym momencie szczycił się liczbą ponad 9,5 mln członków ze wszystkich warstw i grup społeczeństwa, co stanowiło 1/3 całego 38 milionowego narodu (nie licząc dzieci i starców). „Solidarność” stawała się w Polsce gwarantem odnowy wielu dziedzin życia kraju, reform ekonomicznych, likwidacji niesprawiedliwości, ukrócenia nie praworządności i nadużyć aparatu komunistycznej władzy, przywrócenia prawdy w środkach masowego przekazu edukacji, stała się ruchem rewindykacji praw obywatelskich i tradycji narodowych. Po ogłoszeniu stanu wojennego (13 grudnia 1981 r.) NSZZ "Solidarność" została zdelegalizowana. Aresztowano i skazano prawie 12 tysięcy osób. W 1986 roku w połowie września zwolniono wszystkich więźniów politycznych. 29 września 1986 r. powstała jawna Tymczasowa Rada „Solidarności” z Lechem Wałęsą na czele, jako zarząd nadal nielegalnego Związku. Rozpoczął się powolny, bardzo trudny i budzący wiele kontrowersji wśród nawet samych działaczy proces odbudowy oraz ponownej legalizacji „Solidarności”. Podczas obrad Okrągłego Stołu wynegocjowano ponowną rejestrację NSZZ „Solidarność”. Ustalono pakiet reform politycznych, spośród których najważniejsze było prawo do obsadzenia w drodze wolnych wyborów 1/3 miejsc w Sejmie oraz wolne wybory do nowo powstającego Senatu. Kandydatom opozycji gwarantowano możliwość przeprowadzenia kampanii, w tym utworzenie dziennika związanego z "Solidarnością" („Gazeta Wyborcza”). Wybory do Parlamentu w czerwcu 1989 roku przyniosły komunistom druzgocąca klęskę. Społeczeństwo po raz pierwszy w powojennej Polsce dopuszczone zostało do udziału we władzy. Kandydaci „Solidarności” zdobyli 160 miejsc w Sejmie i 99 miejsc w stuosobowym Senacie. Taki wynik wyborów oznaczał w Polsce koniec komunizmu - powołanie pierwszego niekomunistycznego rządu w bloku sowieckim, zniesienie cenzury, wejście na drogę budowy demokracji.
"Solidarność" powstała na terenie Elektrowni w grudniu 1980 r., lecz stan wojenny zawiesił jej działalność aż do maja 1989 r., kiedy to została oficjalnie zarejestrowana. W skład obecnego zarządu wchodzą: przewodniczący - Dariusz Kucharewicz i dwóch wiceprzewodniczących - Janusz Płaczek oraz Wojciech Zachariasz. Do swoich głównych celów związek zalicza między innymi: dążenie do tego, aby Polska była krajem zamożnym i solidarnym, opiekę nad pracownikami i występowanie w ich imieniu na forum publicznym oraz reprezentację pracowniczą niezależną od zarządu elektrowni, mającą na celu negocjacje spraw zatrudnienia, poziomu płac i zabezpieczeń socjalnych. Działacze związku wydają biuletyn "Bez cenzury".
telefon kontaktowy: +48 077 423 52 15
e-mail: solidarność@elopole.bot.pl: dariusz.kucharewicz@wp.pl
MZZ Pracowników Elektrowni Opole
Międzyzakładowy Związek Zawodowy Pracowników Elektrowni Opole SA, zwany również związkiem "branżowym” powstał 2 kwietnia 1983 r. Prezydium Związku tworzą: przewodniczący Marek Martyniuk, zastępca przewodniczącego Maria Brzozowska, sekretarz Marek Piotrowski, skarbnik Krzysztof Szyndler. Liczba członków waha się w granicach 260 osób.
Celem Związku jest dążenie do zapewnienia godnych warunków pracy.
Zadaniem naszej organizacji jest:
Telefon kontaktowy: +48 077 423 51 34
e-mail: marek.martyniuk@elopole.bot.pl
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego Elektrowni Opole
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego Elektrowni Opole powstał 23 marca 1993 r. Do związku należy 331 członków. Skupia pracowników zatrudnionych w systemach tzw. ruchu ciągłego lub zmianowych. Specjalizuje się w zagadnieniach prawa pracy, szczególnie czasu pracy pracowników zatrudnionych na zmiany. Związek udziela różnego typu pomocy prawnej, negocjacyjnej i organizacyjnej. Jego głównym celem jest zabezpieczenie praw pracowniczych i ochronę miejsc pracy oraz realizacja założeń określonych w statucie.
Zarząd związku:
Michał Marcisz - przewodniczący,
Krzysztof Curyło - wiceprzewodniczący,
Stanisław Jabłoński - wiceprzewodniczący,
Dariusz Skrzeczowski - wiceprzewodniczący,
Tomasz Wiercioch - skarbnik,
Waldemar Staliś - sekretarz,
Michał Kołtuniewicz - członek,
Augustyn Ornat - członek,
Stanisław Orzeszyna - członek,
Paweł Zamelek - członek,
Marcin Zieliński - członek.
Telefon kontaktowy: +48 077 423 52 06
Telefon kom.: 0 603 950 387
e-mail: zzprc@elopole.bot.pl
Związek Zawodowy Pracowników Ekonomiczno-Administracyjnych Elektrowni Opole SA
1. Podstawy formalno-prawne
2. Cel działania
Zgodnie ze Statutem celem Związku jest obrona praw, godności i interesów członków, a w szczególności:
3. Organy Związku
Kadencja organów trwa trzy lata.
4. Przedstawiciele Związku Kadencji
Komisja Zakładowa:
Krzysztof Gergelewicz - przewodniczący,
Jacek Bilak - wiceprzewodniczący,
Marek Pasoń - wiceprzewodniczący,
Anna Kononowicz - sekretarz,
Maria Sterniuk - skarbnik.
Komisja Rewizyjna:
Julianna Nosewicz - przewodnicząca,
Grażyna Aleksandrowicz - członek,
Barbara Skrzypnik - członek.
Telefon kontaktowy: +48 077 423 51 22
e-mail: krzysztof.gergelewicz@elopole.bot.pl
Międzyzakładowy Związek Zawodowy Pracowników Dozoru i Kierownictwa BOT Elektrowni Opole SA
Założony 23 lutego 1994 roku. Związek skupia głównie przedstawicieli tzw. średniego szczebla zarządzania firmą, tj. mistrzów, specjalistów i kierowników komórek organizacyjnych. Genezą powstania Związku była potrzeba zapewnienia równoważnego traktowania interesów tych grup pracowniczych, ponieważ ich rola w firmie często kojarzona była przez ogół pracowników bardziej z funkcjami Pracodawcy, niż jako równoprawnych członków zbiorowości Pracobiorców. Aktualnie liczy 116 członków.
Zarząd Związku:
Zdzisław Wyszatkiewicz - przewodniczący
Bohdan Malarski - wiceprzewodniczący
Jarosław Juściński - sekretarz
Barbara Krzemińska - skarbnik
Członkowie:
Małgorzata Grzesiak
Piotr Pająk
Daniel Waksmański
Dariusz Solarczyk
Wiesław Eisler
Komisja Rewizyjna:
Beata Florecka - przewodnicząca
Piotr Lochman - członek
Telefon kontaktowy: +48 077 423 52 09
e-mail: zdzislaw.wyszatkiewicz@elopole.bot.pl
Artykuł czytany 6340 raz(y)
Logowanie
CMS engine by CIRE.pl